Was reading about HSC results today, and it took me back in time. After already being a finalist on two reality shows, I had just returned from Mumbai after auditioning for another one (which hadn’t gone well). It was result day, and I was already feeling low.
Aai said, “Whatever marks you receive, don’t feel bad. You’ve been juggling music and academics for the past two years, and you’ve worked hard. So whatever the result, be satisfied.”
I was just entering college when a friend called and said, “You’re in the merit list!!!!! Are you mad?” My first thought was that she was joking. But when I entered the premises, I saw reporters and my professors waiting. (BMCC) Brihan Maharashtra College of Commerce had recorded its highest number of students in the merit list till date, and the atmosphere was bright and celebratory.
It took me a while to process that I was actually on the merit list. The hard work had truly paid off.
I’ve been balancing music and academics since school, all the way until I completed my MBA in Finance. Music eventually won when I chose to pursue it full-time instead of taking up a corporate job. There are still days when I question that decision. Had I followed my academic path into the corporate world, I might have had a few more zeros in my bank account today. But I would have missed the opportunity to connect with millions of hearts through music. Maybe this has always been my purpose.
I’ve always believed in the words of Sudheer Moghe: “आभाळाच्या छताखाली काही वाया जात नाही” (Nothing you learn ever goes to waste under this sky). My academic journey has shaped my personality and instilled discipline, organization, and attention to detail, among many other skills.
While music has been my identity for decades now, this part of me still holds strong. I don’t regret choosing music, but when juniors ask me for advice, I always say this: education adds an edge to your personality like nothing else. Even while pursuing any art form, try to complete a formal line of education, it builds a strong foundation.
I know merit lists aren’t the same anymore, and stress levels among students have only increased. I feel fortunate to have experienced a time when we studied from library reference books, when there was no social media, and when things felt a little simpler, a little purer.
Felt like sharing this today, especially when “reel stars” and gimmicks are crowding the top charts. It takes substance to create a lasting impact. There’s a reason we still listen to classics like Lag Ja Gale or artists like Michael Jackson.
There are no shortcuts.
There is no substitute for hard work.
There is no secret ingredient.
#throwback #meritlist
आज HSC च्या निकालांबद्दल वाचत होते आणि नकळत भूतकाळात गेले. दोन रिअॅलिटी शोमध्ये फायनलिस्ट झाल्यानंतर, आणखी एका ऑडिशनसाठी मुंबईला जाऊन नुकतीच परत आले होते (जे काहीसं मनासारखं झालं नव्हतं). तो निकालाचा दिवस होता आणि मी आधीच थोडी खचलेली होते.
आई म्हणाली, “कितीही मार्क्स मिळाले तरी वाईट वाटून घेऊ नकोस. गेल्या दोन वर्षांपासून तू संगीत आणि अभ्यास दोन्ही सांभाळतेयस आणि खूप मेहनत केली आहेस. त्यामुळे निकाल काहीही असो, समाधानी राहा.”
मी कॉलेजमध्ये प्रवेश करत होते, तेवढ्यात एका मैत्रिणीचा फोन आला—“तू मेरिट लिस्टमध्ये आहेस!!!!! वेडी झाली आहेस का?” मला पहिल्यांदा वाटलं ती माझी थट्टा करत आहे. पण कॉलेजमध्ये शिरताच रिपोर्टर्स आणि प्राध्यापक उभे असल्याचं दिसलं. BMCC (Brihan Maharashtra College of Commerce) मध्ये त्या वर्षी आतापर्यंत सर्वाधिक विद्यार्थी मेरिटमध्ये आले होते, आणि सगळीकडे आनंदाचं वातावरण होतं.
मला खरंच मी मेरिट लिस्टमध्ये आहे हे समजायला थोडा वेळ लागला. त्या क्षणी जाणवलं—मेहनत खरंच फळाला आली होती.
शाळेपासून ते फायनान्समध्ये MBA पूर्ण करेपर्यंत मी संगीत आणि अभ्यास यांचा समतोल राखत आले. शेवटी मी पूर्णवेळ संगीताची वाट निवडली, कॉर्पोरेट नोकरी न करता. आजही काही दिवस असे येतात, जेव्हा या निर्णयाबद्दल प्रश्न पडतात. जर मी अकॅडेमिक्सच्या मार्गाने कॉर्पोरेटमध्ये गेले असते, तर कदाचित आज माझ्या बँक खात्यात अजून काही शून्ये वाढली असती. पण मग लाखो लोकांपर्यंत संगीताच्या माध्यमातून पोहोचण्याची संधी मी गमावली असती. कदाचित हाच माझा खरा मार्ग होता.
मला नेहमीच सुधीर मोघे यांच्या ओळींवर विश्वास आहे—“आभाळाच्या छताखाली काही वाया जात नाही.” माझ्या शैक्षणिक प्रवासाने माझं व्यक्तिमत्त्व घडवलं, शिस्त, नियोजन आणि बारकाई या अनेक गुणांची जडणघडण केली.
आज संगीत ही माझी ओळख असली, तरी हा भाग अजूनही माझ्यात तितकाच मजबूत आहे. संगीत निवडल्याचं मला अजिबात वाईट वाटत नाही, पण जेव्हा लहान मुलं सल्ला विचारतात, तेव्हा मी एकच सांगते—शिक्षण तुमच्या व्यक्तिमत्त्वाला एक वेगळाच धार देते. कोणतंही कला क्षेत्र निवडताना, शक्यतो औपचारिक शिक्षण पूर्ण करा—ते भक्कम पाया तयार करतं.
आता मेरिट लिस्ट तशा राहिलेल्या नाहीत, आणि विद्यार्थ्यांवरचा ताण खूप वाढला आहे. आम्ही ज्या काळात लायब्ररीतून रेफरन्स बुक्स घेऊन अभ्यास केला, सोशल मीडिया नव्हतं, आणि सगळं काही थोडं अधिक साधं, अधिक शुद्ध वाटायचं—तो काळ अनुभवायला मिळाला, यासाठी मी स्वतःला भाग्यवान समजते.
आज हे शेअर करावंसं वाटलं—विशेषतः जेव्हा “रील स्टार्स” आणि गिमिक्स टॉप चार्ट्सवर दिसतात. दीर्घकाळ टिकण्यासाठी आशय लागतो. म्हणूनच आजही आपण “Lag Ja Gale” सारखी गाणी किंवा Michael Jackson सारखे कलाकार ऐकतो.
कोणतेही शॉर्टकट नसतात.
मेहनतीला पर्याय नसतो.
यशासाठी कुठलाही गुपित मंत्र नसतो.
#throwback #meritlist
Leave a Reply